Wróciłam z dziewczynami do akademika. Rozeszłyśmy się, gdyż każda musiała zabrać coś z pokoju. W moim przypadku był to szkicownik, gdyż stwierdziłam, że skoro mam wolną godzinę to mogę pójść na kółko plastyczne. Nie spodziewałam się, że kogoś tam spotkam. W końcu, byłam jedną z niewielu którzy uczęszczali na kółko.
Pani Jamaki, jak zwykle siedziała przy biurku, zakładam, że znów szykowała scenariusz do sztuki, której i tak nie wystawi, bo szkółka aktorska będzie mieć lenia... jak zwykle z resztą.
Usiadłam cicho na swoim miejscu. Cisza mi odpowiadała, miałam możliwość dokończenia szkicu sprzed kilku tygodni, jeszcze z czasu wakacji. Miałam tylko głowę... i to niepełną... rysowałam wilka, konkretnie wilkołaka. Z niewiadomych powodów miałam wrażenie, że znam jakiegoś. Wtedy mnie olśniło. Oczy Sow'a, już wiem, emu rzadko się takie widzi. Wilkołak. Uśmiechnęłam się do siebie i wróciłam do szkicowania. Przypisałam stworowi oczy, chyba mojego przyjaciela... w zasadzie nie wiem jak mogłam nazywać Sow'a. Znałam go zaledwie chwilę, ale czułam jakbym znała go od dawna... jak z resztą całe nasze towarzystwo... była to zasługa mojej rasy. Tak to bywa.... kiedyś Nocni Łowcy walczyli z wilkołakami, wampirami i innymi rasami... głównym powodem były nasze stare dzieje... ale co tam... nie będę sobie samej robić wykładu z historii. Na kartce pojawił się pełen zarys wilkołaka.
- Co tam masz? - usłyszałam głos pani Jamaki, który mnie nieco wystraszył. Byłam tak skupiona, że nie zauważyłam kiedy do mnie podeszła. Stała tuż nade mną i przyglądała się szkicowi. Uśmiechnęła się. - Widziałaś wilkołaka?
- Tak jakby - nie kłamałam, przecież znałam jednego... nie widziałam go może w pierwotnej postaci, ale to już inna sprawa.
- Świetnie odwzorowałaś szczegóły - wróciła do biurka w tym samym momencie, gdy zadzwonił dzwonek.
Zasadniczo rzecz biorąc pobiegłam do siebie i zabrałam podręcznik od języka Francuskiego.
Przechodziłam korytarzem. W zasadzie to chciałam spotkać znajomych których poznałam przed lekcjami.
Siedzieli przy szkolnej kafejce.
- No to widzimy się znowu - uśmiechnęłam się i dosiadłam się do nich.
<Sow?Anastasia?Annabella?>
piątek, 2 maja 2014
Od Alexander'a (Alex'a)
-Proszę pana uważam w dość nieudolny sposób próbuje pan utrzeć delikatnej dziewczynie nosa może..
-Delikatnej!?
W tym momencie zamachnęła się mieczem.
-Może bardziej subtelnej?...
Chwyciłem miecz i sparowałem jej kolejny cios.
Podniosła miecz prawie mnie trafiając.
-I ta finezja w walce.
Z każdym komentarzem ogień w jej oczach zdawał się powiększać aż jej złość wypełniła salę.Walka naprawdę utrzymywała się na poziomie,lecz jej silne emocje dodawały jej odwagi a odwaga to wiedza o tym czego się bać za czego nie.Zrobiłem unik.I gdy przemknęła obok mnie,uniósł się delikatny zapach lasu.Ta chwila rozkojarzenia kosztowała mnie przegraną. Zrobiła pół obrót,powaliła mnie na ziemie po czym przyłożyła kraniec miecza do gardła.
-Wystarczy już.
Krzyknął zbulwersowany nauczyciel.
-Chyba nie obroniłem pana honoru.
Zaśmiałem się.
-Rozkojarzyłeś się bo jeszcze masz chłopięce nawyki.
Zrobił oburzoną minę.
Przez jakieś dwadzieścia minut słuchałem że,nie mam zahamowań.
Annabella cały czas podśmiewała się pod nosem triumfalnie się do tego uśmiechając.
Po zakończonych zajęciach powiedziała do mnie.
-Nieźle walczysz ale panuj nad emocjami pamiętaj..
-Śmieszne...
Uśmiechnąłem się.
-O zapomniałbym Aleksander Lucarda do pani usług.Gdzie się tak nauczyłaś walczyć ?
(Annabell?)
-Delikatnej!?
W tym momencie zamachnęła się mieczem.
-Może bardziej subtelnej?...
Chwyciłem miecz i sparowałem jej kolejny cios.
Podniosła miecz prawie mnie trafiając.
-I ta finezja w walce.
Z każdym komentarzem ogień w jej oczach zdawał się powiększać aż jej złość wypełniła salę.Walka naprawdę utrzymywała się na poziomie,lecz jej silne emocje dodawały jej odwagi a odwaga to wiedza o tym czego się bać za czego nie.Zrobiłem unik.I gdy przemknęła obok mnie,uniósł się delikatny zapach lasu.Ta chwila rozkojarzenia kosztowała mnie przegraną. Zrobiła pół obrót,powaliła mnie na ziemie po czym przyłożyła kraniec miecza do gardła.
-Wystarczy już.
Krzyknął zbulwersowany nauczyciel.
-Chyba nie obroniłem pana honoru.
Zaśmiałem się.
-Rozkojarzyłeś się bo jeszcze masz chłopięce nawyki.
Zrobił oburzoną minę.
Przez jakieś dwadzieścia minut słuchałem że,nie mam zahamowań.
Annabella cały czas podśmiewała się pod nosem triumfalnie się do tego uśmiechając.
Po zakończonych zajęciach powiedziała do mnie.
-Nieźle walczysz ale panuj nad emocjami pamiętaj..
-Śmieszne...
Uśmiechnąłem się.
-O zapomniałbym Aleksander Lucarda do pani usług.Gdzie się tak nauczyłaś walczyć ?
(Annabell?)
Od Sow'a
W głosie dziewczyny usłyszałem nutkę irytacji.
- Nie miałem na myśli, że nie dałabyś sobie rady. Po prostu nie potrafię sobie wyobrazić anioła walczącego ze strzygą, czy innym stworem. - moje wyjaśnienie chyba nie bardzo przypadło do gustu nowej.
Wzruszyłem tylko ramionami. Nie za bardzo wychodziło mi zawieranie nowych znajomości.
- Jestem aniołem, ale nie daj się zwieść pozorom. - powiedziała patrząc na mnie przenikliwie.
Na szczęście do akcji wkroczyła Codik i zapobiegła kłótni.
- Wracamy właśnie do Akademii, za pół godziny rozpoczną się lekcje. - powiedziała patrząc na m nie znacząco.
Schowałem ręce do kieszeni i ograniczyłem się wyłącznie do obserwacji skrzydlatej.
Szliśmy w czwórkę w stronę wejścia do szkoły. Dziewczyny dyskutowały o czymś zawzięcie, ja natomiast zastanawiałem się, co takiego przykuło moją uwagę w aniele.
- Wiem! - krzyknąłem, zapominając o towarzystwie.
- Co takiego? - spytała zdziwiona Anabnella
- Y... nic. - zgarbiłem się nieco - Zapomniałem książki. Zobaczymy się na przerwie. - rzuciłem przez ramię i pobiegłem do skrzydła Akademii, gdzie mieścił się internat dla męskiej części uczniów.
Zdziwione dziewczyny wzruszyły ramionami i weszły do budynku. Jedną z wybetonowanych ścieżek podążyłem w stronę parku. Znalazłem wolną ławkę i usiadłem na niej zdyszany. Wiem co takiego nie dawało mi spokoju w Anastazji. To naszyjnik, już go raz widziałem!
<Codik, Anabelle, Anastasia?>
- Nie miałem na myśli, że nie dałabyś sobie rady. Po prostu nie potrafię sobie wyobrazić anioła walczącego ze strzygą, czy innym stworem. - moje wyjaśnienie chyba nie bardzo przypadło do gustu nowej.
Wzruszyłem tylko ramionami. Nie za bardzo wychodziło mi zawieranie nowych znajomości.
- Jestem aniołem, ale nie daj się zwieść pozorom. - powiedziała patrząc na mnie przenikliwie.
Na szczęście do akcji wkroczyła Codik i zapobiegła kłótni.
- Wracamy właśnie do Akademii, za pół godziny rozpoczną się lekcje. - powiedziała patrząc na m nie znacząco.
Schowałem ręce do kieszeni i ograniczyłem się wyłącznie do obserwacji skrzydlatej.
Szliśmy w czwórkę w stronę wejścia do szkoły. Dziewczyny dyskutowały o czymś zawzięcie, ja natomiast zastanawiałem się, co takiego przykuło moją uwagę w aniele.
- Wiem! - krzyknąłem, zapominając o towarzystwie.
- Co takiego? - spytała zdziwiona Anabnella
- Y... nic. - zgarbiłem się nieco - Zapomniałem książki. Zobaczymy się na przerwie. - rzuciłem przez ramię i pobiegłem do skrzydła Akademii, gdzie mieścił się internat dla męskiej części uczniów.
Zdziwione dziewczyny wzruszyły ramionami i weszły do budynku. Jedną z wybetonowanych ścieżek podążyłem w stronę parku. Znalazłem wolną ławkę i usiadłem na niej zdyszany. Wiem co takiego nie dawało mi spokoju w Anastazji. To naszyjnik, już go raz widziałem!
<Codik, Anabelle, Anastasia?>
Od Annabelli
Zaczerwieniłam się na słowa chłopaka. Znów się zezłościłam. Łatwo wpadałam w gniew. Bardzo mnie to denerwowało. Nie umiałam panować nad emocjami. Kiedy nie udało mi się strzelić z łuku w środek tarczy wymierzyłam strzałę w drzwi, o mało go nie zabijając. Chyba nie było to dobre pierwsze wrażenie. Strzelanie było za trudne, nie to co walka na miecze. Nikt mnie w tym NIGDY nie pokonał. Z niecierpliwością czekałam na pierwszą wskazówkę nauczyciela co do walki. Chłopak usiadł na długiej ławce. Oboje czekaliśmy. Po chwili przyszedł nauczyciel. Mówił o podstawowych i najprostszych rzeczach, więc wyłączyłam się. Wyglądałam za okno. Patrzyłam na drobne czarne ptaki lecące po jasnym niebie. Pamiętałam z lekcji, że ten gatunek w nocy zaczyna świecić białym światłem.
Bardzo chciałam to zobaczyć. Nagle nauczyciel świsnął mi mieczem przed nosem.
- A może, skoro jak widzę lekceważysz me rady, zaprezentujesz klasie swoje zdolności? Kto chciałby zmierzyć się z naszą marzycielką?
- Mam na imię Annabella - odparłam z lekką wyższością. Cały czas zachowywałam się dumnie i bezczelnie. Nie umiałam tego opanować.
Nauczyciel zmierzył mnie dziwnym spojrzeniem. Zapewne chciał mi utrzeć nosa. Bo wybrał chłopaka z trzeciej klasy, abym się z nim zmierzyła.
- Choć tutaj Aleksander - powiedział i rzucił mi kolejne złe spojrzenie. Usiadł na ławce i patrzył na mnie i chłopaka.
<Alexander?>
Bardzo chciałam to zobaczyć. Nagle nauczyciel świsnął mi mieczem przed nosem.
- A może, skoro jak widzę lekceważysz me rady, zaprezentujesz klasie swoje zdolności? Kto chciałby zmierzyć się z naszą marzycielką?
- Mam na imię Annabella - odparłam z lekką wyższością. Cały czas zachowywałam się dumnie i bezczelnie. Nie umiałam tego opanować.
Nauczyciel zmierzył mnie dziwnym spojrzeniem. Zapewne chciał mi utrzeć nosa. Bo wybrał chłopaka z trzeciej klasy, abym się z nim zmierzyła.
- Choć tutaj Aleksander - powiedział i rzucił mi kolejne złe spojrzenie. Usiadł na ławce i patrzył na mnie i chłopaka.
<Alexander?>
czwartek, 1 maja 2014
Od Neill'a
Rzadko obnażam swoją prawdziwą postać. Może się boję może wstydzę sam dokładnie nie wiem.Kiedyś wyznałem miłość dziewczynie i gdy ukazałem jej swoją postać jako kotowaty,trafiła do psychiatryka z silnymi zaburzeniami psychicznymi. Właśnie po tym wydarzeniu zacząłem uciekać przed samym sobą.Trudno się tłumi swoją osobowość,ale uważałem że,to konieczne. Dark Ravens otworzyło mi drzwi do oswojenia swojego drugie ja.Ale wyraźnie czułem obecność innych nadprzyrodzonych istot.Ranek był piękny w porannym świetle rośliny zawsze wydawały się bardzo żywe.Udawałem że,jestem spokojny ale słyszałem ruch na drzewie parę metrów ode mnie.Czyżby Kikimora?Stanąłem jak wryty.Gdy coś skoczyło z drzewa przemieniłem się w wielkiego kota.
Okazało się że,to nie Kikimora tylko dziewczyna z anielskimi skrzydłami.Promienie słońca rozświetliły jej włosy i teraz pojedyncze wyglądały jak nitki pajęczyny.Odmieniłem się i powiedziałem.
-Przepraszam nie chciałem Cie przestraszyć..
-Najwyraźniej to ja przestraszyłam Ciebie.
Zaśmiała się.
(Anastasia?)
Okazało się że,to nie Kikimora tylko dziewczyna z anielskimi skrzydłami.Promienie słońca rozświetliły jej włosy i teraz pojedyncze wyglądały jak nitki pajęczyny.Odmieniłem się i powiedziałem.
-Przepraszam nie chciałem Cie przestraszyć..
-Najwyraźniej to ja przestraszyłam Ciebie.
Zaśmiała się.
(Anastasia?)
Od Alexander'a ( Alex'a )
Wampiry nie śpią chyba że,chcą ominąć dane stulecie.To takie nieznośne że jak zasypiasz to budzisz się po 100 latach.W każdym bądź razie dziś pierwszy dzień w szkole.Postanowiłem że,dziś będę miły dla ludzkości niestety po pierwszym pyskującym ludzkim chłopaku moje plany uległy zmianie. Podszedł do mnie mężczyzna o starej twarzy na której wyryta byłą jego historia.
-Witam jestem Mayel Wolfs dyrektor szkoły.
Udawał miłego czułem to.
-Musisz pamiętać że,żyjemy w zgodzie z innymi,staraj się ograniczyć potrzeby na krew.
Obróciłem się i odpowiedziałem.
-Postaram się nie zrobić tu krwawej jatki.
Szepnąłem pod nosem.
-Ale nie obiecuje.
Ruszyłem w stronę sali do fechtunku.
Stojąc przed drzwiami słyszałem wyraźne dźwięki walki. Pewnie ktoś ćwiczy. Podczas otwierania drzwi gdybym nie miał refleksu wampira dostałbym strzałą prosto w serce. Przede mną stała całkiem urocza dziewczyna z łukiem.
-Chciałaś mnie upolować rozumiem?
Uśmiechnąłem się do niej.
(Annabella)
-Witam jestem Mayel Wolfs dyrektor szkoły.
Udawał miłego czułem to.
-Musisz pamiętać że,żyjemy w zgodzie z innymi,staraj się ograniczyć potrzeby na krew.
Obróciłem się i odpowiedziałem.
-Postaram się nie zrobić tu krwawej jatki.
Szepnąłem pod nosem.
-Ale nie obiecuje.
Ruszyłem w stronę sali do fechtunku.
Stojąc przed drzwiami słyszałem wyraźne dźwięki walki. Pewnie ktoś ćwiczy. Podczas otwierania drzwi gdybym nie miał refleksu wampira dostałbym strzałą prosto w serce. Przede mną stała całkiem urocza dziewczyna z łukiem.
-Chciałaś mnie upolować rozumiem?
Uśmiechnąłem się do niej.
(Annabella)
Od Anastasi ( Any )
-Miło mi Was poznać.- odpowiedziałam. Poznałam, że Codik była Nocnym Łowcą po jej widocznej nieufności co do mnie.. Jednak ja nie traciłam nadzeji na znajomość.
-Byliście w lesie? Wydaje mi się, że jest w nim wiele tajemnic..- zapytałam
- Tak, byliśmy. Czy jest on tajemniczy.. Hmm.. wątpię bo wiem, że panują tam zmory, które mogą dla Ciebie okazać się przerażające.- patrząc na mnie zasugerował Sow. Nie sądziłam, że sprawiam wrażenie małej dziewczynki, która wystraszyłaby się byle czego..
-Się okaże czy jest on dla mnie tak bardzo straszny.- odpowiedziałam z odrobiną irytacji. "Kolejna osoba, która chyba nie ma o mnie zbyt dobrego zdania" pomyślałam.
<Sow?Codik?Anabella?>
-Byliście w lesie? Wydaje mi się, że jest w nim wiele tajemnic..- zapytałam
- Tak, byliśmy. Czy jest on tajemniczy.. Hmm.. wątpię bo wiem, że panują tam zmory, które mogą dla Ciebie okazać się przerażające.- patrząc na mnie zasugerował Sow. Nie sądziłam, że sprawiam wrażenie małej dziewczynki, która wystraszyłaby się byle czego..
-Się okaże czy jest on dla mnie tak bardzo straszny.- odpowiedziałam z odrobiną irytacji. "Kolejna osoba, która chyba nie ma o mnie zbyt dobrego zdania" pomyślałam.
<Sow?Codik?Anabella?>
Subskrybuj:
Posty (Atom)